WARSCHAU 1941-1943

Oogheelkundige onderzoeken in joodse getto tijdens WOII

  • 2 min.
  • Historie

Artsen die tijdens de Tweede Wereldoorlog gevangen zaten in een joodse getto in Warschau zochten zingeving in hun wetenschappelijk onderzoek bij medegevangenen. Zij ontdekten verschillende effecten van uithongering op onder meer oogheelkundig gebied. Oogarts dr. Richard Zegers dook in dit verborgen stukje medische geschiedenis.

Foto (zwart-wit) Joodse Ghetto

Het doel van het eerste getto dat aan het begin van de Tweede Wereldoorlog in Polen werd opgericht was om joodse mensen tot aan de dood toe uit te hongeren, vertelt Zegers. ‘In totaal hebben hier tussen 1941 en 1943 ongeveer een half miljoen mensen gevangen gezeten, onder wie zo’n duizend joodse artsen.’ Zij slaagden er onder barre omstandigheden in om een soort gezondheidszorgsysteem op te bouwen. Onder leiding van dermatoloog dr. Israel Milejkowski (1887-1943) besloten zij om daarnaast de fysieke effecten van uithongering te onderzoeken bij hun medegevangenen. Deze zogenoemde hongerstudies begonnen in februari 1942. In totaal deden aan het oogonderzoek twintig vrouwen in de leeftijd van 18 tot 30 jaar mee, die afgezien van de uithongering gezond waren. ‘Onbekend is hoe zij hiervoor werden geworven.’

Opvallende constatering

Het oogonderzoek werd geleid door oogarts Szymon Fajgenblat (1900-1944). Hij ontdekte bij alle onderzochte personen tekenen van cata

Maak een gratis account aan en krijg toegang tot alle artikelen

Account aanmaken

Heeft u al een account?